
Hasanxon Yahyo Abdulmajid
HAR KIM O‘Z ISHINI QILISHI KERAK!
Bir necha yil oldin Turkiyada bir dahriysifat odam masjid imomiga so‘z qotibdi: «Boshqa xalqlar Oyga uchib, yer boyliklaridan qanday foydalanishni qoyillatib, taraqqiyotga erishmoqda. Sizlar bo‘lsa haliyam besh mahal masjidga qatnab, ro‘za tutib, o‘ralashib yuribsizlar».
HAR KIM O‘Z ISHINI QILISHI KERAK!
Bir necha yil oldin Turkiyada bir dahriysifat odam masjid imomiga so‘z qotibdi: «Boshqa xalqlar Oyga uchib, yer boyliklaridan qanday foydalanishni qoyillatib, taraqqiyotga erishmoqda. Sizlar bo‘lsa haliyam besh mahal masjidga qatnab, ro‘za tutib, o‘ralashib yuribsizlar».
Imom domla unga sokingina shunday debdi:
-
Necha yoshga kirdingiz?
-
65 ga
-
Namoz o‘qiysizmi?
-
Yo‘q, shu paytgacha o‘qimadim, bundan keyin ham o‘qimasam kerak.
-
Oyga chiqdingizmi yoki biror kashfiyot qildingizmi?
-
Yo‘q, nimaydi?
-
Biz namozu ro‘za bilan band bo‘lib Oyga ucha olmagan bo‘lsak, siz nima qilib yerda qolib ketdingiz?
-
Ha, endi...
-
Bizku namoz o‘qib, ro‘za tutib hech yo‘q o‘zimizni, oilamizni tarbiya qildik, farzandlarimizni jamiyatga yaxshilik qiladigan kishilar etib yetishtirdik. Siz o‘zingiz nimani qoyillatdingiz? Biz qozonning bir tarafini ko‘tarib turibmiz, narigi tomonini siz ko‘tarishingiz kerak edi. O‘zingiz ko‘tarmagan taraf tushib ketib qolsa, nega bizni malomat qilasiz? Har kim o‘z ishini qilishi kerak-da, birodar!
Aslida poklik, ibodat hayotda eng muhim ish va bu, ayrimlar o‘ylagandek, hayotdagi boshqa yumushlarga, taraqqqiyotga hech qanday xalal bermaydi, aksincha, yordam beradi, undiradi. Ammo ibodatdan yiroq kishilarga shayton o‘z ishlarini haspo‘slashga turli bahonalar topib berganidan ular har xil mantiqsiz gaplar aytib turishadi.
Muammo poklanishda ham emas, ibodat qilishda ham emas, balki undan boshqa kerakli ishlarni beparvo tashlab qo‘yishdadir. Allohning ibodatga oid buyrug‘iga amal qilish bilan birga, sababiyat qonuniyatiga ham rioya etish darkor.
Yana bir gap. Ba’zilar shu tozalanishni o‘rgataverasizlar ensani qotirib, uning o‘rniga katta masalalarni gapirish kerak, deydi. To‘g‘ri, jiddiy masalalarni ham muhokama qilish darkor, biroq unday mavzularga hammaning ham ehtiyoji, qobiliyati bo‘lmaydi, ammo tozalanishga hamma muhtoj va u hammaning qo‘lidan keladi. Mana bu jihatni ham unutmaslik kerak.
Xullas, har narsaga dinni, dindorni aybdor qilishga urunish dahriycha va noxolis yondashuv. Har bir ishning o‘z sababini joriy qilish, har kim o‘z ishini qilishi kerak. O‘z vazifasini bajarmaganlar aybni boshqaga yuklamay, o‘z burchlarini ado etishlari lozim. Ana shunda hamma narsa maromiga keladi.